Gesteund door

logo passie
bunnybin
stichtingkonijnenbelangen2
konijnennl2
bannerdkst copy

 

HOPE
16-11-2013

Hope

Ik weet nog heel goed hoe het ging. Je vorige baasje kwam afstand doen van jou en drie andere konijnen. Ik opende het eerste mandje en bekeek het konijntje en zette het in de ren. Ik opende het tweede mandje en ik hoorde vreemde geluiden uit het dichterbij komende derde mandje. Een geluid of er iets in zat wat benauwd was. Ik zette het tweede konijntje in de ren en ik deed je mandje open. Wat ik toen zag heb ik nog nooit gezien bij konijnen.

Daar zat je kleine Hope.. Bekje zo ver mogelijk open om maar lucht te krijgen, het neusje helemaal vies en ogen die er bijna uit vielen. Mijn eerste reactie was dat zij zelf maar met jou naar de dierenarts moesten, maar ja de kennis die er nu al niet was zou die dan wel komen? Je bleef en je mocht bij de topper Harriët in de pleegzorg. We begonnen met je behandeling de ene na de andere kuur, maar niks sloeg echt aan. Na het zoveelste gesprek met de dierenarts, weer mee, weer in paniek, weer benauwd, want je was zo'n bang konijntje. Als je, je maar rustig hield dan ging het wel goed. Je mocht een nieuwe kuur en moest vernevelen, de laatste optie. Helaas, was dat al te veel, want de dag er na heb je zelf het kaarsje uit gedaan. Was je maar gewoon direct behandeld, dan was dit waarschijnlijk niet nodig geweest. Bijzonder meisje, we missen je.